Monday, April 16, 2018

தினமணி இணையதளக்கவிதை!


இன்றைய தினமணி கவிதை மணி இணையதளத்தில் வெளியான எனது கவிதை



நதிக்கரையின் நினைவலைகள்: நத்தம்.எஸ்.சுரேஷ்பாபு

By கவிதைமணி  |   Published on : 16th April 2018 03:01 PM  |   அ+அ அ-   |  
ஓடிக்கொண்டிருந்த ஓர் நதி இன்று
முடங்கிக் கிடக்கிறது!
நீரோடிய இடங்களில் எல்லாம் சீமைக் கருவேல
மரங்கள் வேர்பிடித்திருக்கின்றன!
உயிரான நீர் ஓடவில்லை!
உடலான மணல் காணவில்லை!
நதி பெருக்கெடுத்து நுரைததும்ப ஓடிய நாட்கள்
நினைவில் பெருக்கெடுக்கின்றன!
ஆடிப்பெருக்கில் மக்கள் கூடி நின்றபோது
ஆர்பரித்து ஓடிய நதியலைகள் ஓய்ந்து போகவில்லை!
ஆலமரத்துக்கரையோரம் படித்துறையில்
பசங்களோடு உள் நீச்சல் ஆடிய நதி!
காலமான பெருசுகளை  கரைசேர்த்து முழுகி
கரையேற்றிய நதி!
முப்போகம் விளைச்சளுக்கு முழுசாக
பாசனம் தந்த பாசமிகு நதி!
ஊர்த்தாகம் தீர்த்து வைக்க ஊருணியாக
வலம் வந்த நதி!
ஐப்பசி கார்த்திகை அடைமழையில் ஆர்பரித்து
பொங்கி வெள்ளம் வடித்த நதி!
சித்திரை வெயிலில் திருவிழா மைதானமாகி
தித்தித்த நதி!
அத்தனையும் இழந்து அமங்கலியாய்
அழுதுவடிகையில் ஆற்றாமை பெருக்கெடுக்கிறது!
மனிதனின் பேராசை மயக்கத்தில்
மரணித்த நதிக்கரையில் இன்னும் ஜீரணிக்கவில்லை
நதிக்கரை நினைவலைகள்!
 
தங்கள் வருகைக்கு நன்றி! பதிவு குறித்த கருத்துக்களை பின்னூட்டத்தில் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள் நன்றி!

Wednesday, April 11, 2018

தினமணி கவிதை மணியில் வெளியான எனது கவிதைகள்!

தினமணி கவிதைமணியில் கடந்த வாரமும் இந்தவாரமும் வெளியான எனது கவிதைகள் உங்களின் பார்வைக்கு!

நிழலில் தேடிய நிஜம்: நத்தம்.எஸ்.சுரேஷ்பாபு

By கவிதைமணி  |   Published on : 08th April 2018 03:15 PM  |   அ+அ அ-   |  
நிழல்களில் சில நிஜங்கள் சுடவும் செய்யும்!
நிஜத்தில் சில நிழல்கள் ஒளிந்தும் போகும்!
நினைவுகளில் பதிந்த நிஜங்களை நிழலாக்கி
புனைவுகளில் பொலிவூட்டி ஓடவைக்கிறார்கள்!
நினைவே இனிமை என்பதால் நிழல் தரும்
நினைவுகளில் மூழ்கி நிஜத்தினை தொலைக்கின்றனர்!
நிழல் எப்பொழுதும் நிழல்தான்!
நிஜம் எப்பொழுதும் நிஜம்தான்!
நிழல் நிஜமாக முடியாது!
நிஜத்தில் தொலைத்த கனவுகளுக்கு நிழல்
ஓர் வடிகாலாகும்!
ஓடையிலே நீர் இருக்கும்வரை வடிகாலில்
புரண்டோடும்! வற்றிவிட காய்ந்து போகும்!
நிழலின் ஆயுள் அவ்வளவே!
நிஜத்தின் பிம்பம் நிழல்! நிஜம் சரியும் போது
நிழலின் பிம்பமும் சரிந்து போகின்றது!
ஒளியின் திசைக்கேற்ப நிழல்விழுகின்றது!
உள்ளத்தின் கட்டளைக்கேற்ப நிஜம் நடக்கின்றது!
நிஜங்களை படம்பிடித்து நிழலில் காட்டுகையில்
ரசம் சேர்த்து சிறிது ருசி கூட்டுகையில்
நிஜம் நீர்த்துப்போகின்றது!
பொய் பிம்பங்கள் அலங்கரித்து ஆடுகையில்
மெய் பிம்பம் மவுனத்தால் வெல்கின்றது!
நிழலிலாடும் நிஜங்கள் ரசிகனின்
நினைவைக் கவரலாம்! நிஜத்தில் நிற்கும்
மாந்தரே மக்களின் மனதை வெல்லலாம்!
நிழலில் தேடிய நிஜங்கள்  
ஒப்பனை போட்ட முகங்கள்!
ஒப்பனை கலைந்து போகையில்
நெருப்பாய் சுடும் நிஜங்கள்!



அலைபாயும் மனதினிலே: நத்தம் .எஸ்.சுரேஷ்பாபு

By கவிதைமணி  |   Published on : 01st April 2018 03:40 PM  |   அ+அ அ-   |  
அலைபாயும் மனதினிலே
அமைதி இருக்காது!
உலைபோல கொதிக்கும் நெஞ்சினிலே
உறுதி இருக்காது!

கிளைவிட்டு கிளைதாவும் மந்திபோல
முளைவிடும் முன்னே மாறும் எண்ணங்களாலே
தளைகள்தான் துள்ளிவரும். நிலைபெறாது.
கலைந்து போகும் மேகக்கூட்டம் போல
நிலைபெறாது நீங்கும் கனவுகளாலே
வாழ்க்கை இனிக்காது!

மணலதினில் மழலைகள் கட்டும் வீடுபோல
மனதினிலே அலையும் எண்ணங்கள்
மகிழ்ச்சியினை நிலைக்க செய்யாது!
திடமில்லா மனதினிலே உதிக்கும் எண்ணங்கள்
தடமில்லா பாதையில் செல்லும் ஊர்திபோல
தடுமாறி  நிலை சாயும்!

உறுதியான எண்ணங்களே உன்னை உயர்த்தி
இறுதிவரை ஏற்றத்தில் வைக்கும்!
அலைபாயும் மனதினிலே நிம்மதியில்லை!
காற்றிலாடும் இலைபோல கலங்கிடுமே வாழ்க்கை!

நிலையான எண்ணங்களை நிறுத்திடவே
கலையாது உன் கனவு வாழ்க்கையே! 

குமுதம் வார இதழில் என் ஒரு பக்க கதை!

11-4-18 ம் தேதியிட்ட குமுதம் வார இதழில் எனது ஒருபக்க கதை ஒன்று இடம்பெற்று என்னை மகிழ்ச்சிக்குள்ளாக்கியது. விவரம் தெரிவித்த தமிழக எழுத்தாளர் குழு நண்பர் ஏந்தல் இளங்கோ மற்றும் ரேகா ராகவன் சாருக்கும் தமிழக எழுத்தாளர் குழும அனைத்து நண்பர்களுக்கும் குமுதம் குழுமத்திற்கும் நன்றி! 

தங்களின் வருகைக்கு நன்றி! பதிவு குறித்த கருத்துக்களை பின்னூட்டத்தில் தெரிவித்து ஊக்கப்படுத்துங்கள்! நன்றி!

Monday, April 2, 2018

தளிர் ஹைக்கூ கவிதைகள்



பறித்துச்செல்கிறது!
தடுப்பாரில்லை!
பழுத்த இலைகளை காற்று

தொட்டிக்குள் அடங்கிவிடுகிறது

வளர்ச்சி!
வாஸ்துமீன்!

எல்லோரும் உறங்குகையில்

விழித்துக்கொண்டிருக்கிறது!
இரவு!

நல்வரவு சொன்னதும்

மிதித்தபடி கடந்தார்கள்!
மிதியடி

மழைவிட்ட இரவில்

நிரந்தரமாய் அணைத்துக்கொண்டது!
குளிர்!

மொழி தெரியா பாடல்!

ஈர்க்கிறது!
இசை!

அழுகிறது குழந்தை!

சாப்பிட மறுக்கிறது
பொம்மை!

பசித்துக்கொண்டே இருந்தது

நிறையவே இல்லை!
கோயில் உண்டியல்!

அடித்ததும் ரசித்தார்கள்

கோவில் திருவிழாவில்
மேளம்!

வெட்ட வெட்ட

வளர்ந்துகொண்டே இருக்கிறது!
தீவிரவாதம்!

நாள் முழுக்க உண்ணாவிரதம்!

யாரும் முடித்து வைக்கவில்லை!
ஏழையின் பசி!

மறைந்த சூரியன்!

மலர்தூவி அஞ்சலி செய்தன
மரங்கள்!

எதிர் வீட்டின் அழகு!

மறைத்துக்கொண்டிருந்தது!
தன் வீட்டு அழுக்கு!

தங்கள் வருகைக்கு நன்றி! பதிவு குறித்த கருத்துக்களை பகிர்ந்து செல்லலாமே! நன்றி!

Tuesday, March 27, 2018

யுத்தபூமி!

  யுத்த பூமி!


காலையில் கண்விழிக்கும் போதே சின்னவனுக்கு  காய்ச்சல் நெருப்பாய் சுட்டது. பெரியவன் உடலெல்லாம் அரிப்பதாக கூறினான். அந்த சின்ன சிமெண்ட் ஷீட் போட்டு தடுக்கப்பட்ட அந்த வீட்டில் வெக்கை அனலாய் வீட்ட சுழன்று கொண்டிருந்த மின்விசிறி வெக்கையை அதிகப்படுத்திக்கொண்டு இருந்தது.

   வேலைக்குச்சென்ற புருஷன் இன்னும் திரும்பவில்லை.

தேன்மொழிக்கு என்ன செய்வதென்றே புரியவில்லை! காலை மணி 7 ஆகிவிட்டது. இன்னும் ஒன்றரை மணி நேரத்துக்குள் பிள்ளைகளை ஸ்கூலுக்கு கிளப்பி தானும் அந்த கார்மெண்ட் கம்பெனிக்கு சென்றுவிட வேண்டும். சின்னவனுக்கு ஜுரமாக இருப்பதால் ஸ்கூலுக்கு லீவ் போட்டு ஆஸ்பத்திரி கூட்டிச்செல்ல வேண்டும்.

    தூரத்து உருக்காலையில் இருந்து வெளிப்பட்ட புகை மண்டலம் நாசியைத் துளைத்து இருமலை வரவழைத்தது. அப்படி என்னத்தை போட்டுக் கொளுத்துவானுங்களோ! ஒரே புகை! நாத்தம்! என்னிக்கு இந்த கம்பெனி ஊருக்குள்ளே வந்ததோ அன்னிக்கே ஊருக்கு கிரகம் பிடிச்சுப் போச்சு! புலம்பிக்கொண்டே அடுக்களைக்குள் நுழைந்தாள் தேன்மொழி.

     அரைமணி நேரத்தில் பம்பரமாய் சுழன்று குளித்து டிபன் செய்து பெரிய பையனை எழுப்பினாள்.  “அம்மா! நானும் இஸ்கோலுக்கு லீவ் போட்டுடறேனே! எனக்கு உடம்பெல்லாம் எரியுது! என்றான் முதுகை சொறிந்துகொண்டே பெரியவன் தினேஷ். ” போய் முதல்ல குளிடா! அப்புறம் பார்க்கலாம்! உடம்பு பூரா அழுக்கு! பள்ளிக்கோடம் உட்டதும் நேரா போய் தெருப்பிள்ளைகளோட மண்ணுல விளையாட வேண்டியது! அப்புறம் சொறி வராம என்ன வரும்?” என்று மகனை குளிக்க அனுப்பி விட்டு சின்னவனுக்கு பால் கலந்து கொடுத்தாள். ஜுர வேகத்தில் அவனால் அதை சாப்பிடக்கூட முடியவில்லை!

   வாசலில் நிழலாடியது! பக்கத்துவீட்டு தமிழக்கா வந்து நின்று, ”ஏண்டி தேனு! இன்னுமா கிளம்பலை! ” என்றாள்.

   ”இல்லைக்கா! புள்ளைக்கு ஜுரம் அனலாக் கொதிக்குது! நைட் ஷிப்ட் வேலைக்கு போனவரு இன்னும் வரலை! எப்படி விட்டுட்டு வரதுன்னு யோசனையா இருக்கு! இன்னிக்கு லீவ் சொல்லிடலாமான்னு பார்க்கிறேன்!”

     ”இஷ்டத்துக்கு லீவ் எடுக்க நாம என்னடி கவர்மெண்டு உத்தியோகமா பார்க்கிறோம்? இன்னிக்கு நிந்தா நாளைக்கு வேலை போயிரும்! அப்புறம் அந்த காண்ட்ராக்ட் காரன் கிட்டே கெஞ்சி கூத்தாடி திரும்பவும் வேலை வாங்கிறதுக்குள்ளே நம்ம உசுரே போயிரும்! சின்ன புள்ளைக்கு துணையா பெரிய புள்ளை இருக்கட்டும்! நீ சீக்கிரம் கிளம்பற வழியைப்பாரு!”

     தமிழக்கா சொல்லுவதிலும் உண்மை இருக்கத்தான் செய்கிறது! நினைத்தவுடன் லீவ் எடுக்க முடியாது. ஆனது ஆகட்டும்! என்று அவசர அவசரமாக செய்துவைத்த உப்புமாவை அள்ளி வாயில் போட்டுக்கொண்டு சேலையை மாற்றிக்கொண்டு கிளம்புகையில் புருஷன் சிகாமணி எதிரில் வந்தான்.

     ”சின்னவன் கார்த்திக்கு ஜுரமாய் கொதிக்குது! முடிஞ்சா கவர்மெண்ட் ஆஸ்பத்திரிக்கு கூட்டிட்டு போங்க! எனக்கு வேலைக்கு நேராமாச்சு!”  என்றவள் கணவனின் பதிலுக்கு கூட காத்திராமல் வந்த பஸ்ஸில் ஏறி கையாட்டினாள்.

     சிகாமணி இரவு முழுதும் விழித்து வேலைப்பார்த்துவந்த களைப்பில் இருந்தான். வீட்டுக்கு வந்து குளித்து தூக்கம் போடலாம் என்று நினைத்தவனுக்கு பிள்ளையின் காய்ச்சல் கொஞ்சம் எரிச்சல்தந்தது. கவர்மெண்ட் ஆஸ்பத்திரியில் நீண்ட க்யுவில் காத்திருக்க வேண்டுமே என்று யோசித்தான். தனியாருக்கு கொடுக்க அவன் வருமானம் பத்தாதே! சரி பிள்ளைக்காக இன்றைய தூக்கத்தை இழக்க வேண்டியதுதான் என்று முடிவு செய்து வீட்டுக்கு சென்று குளித்து மனைவி செய்து வைத்திருந்த சமையலை சாப்பிட்டு பிள்ளைகள் இரண்டையும் கிளப்பி கதவைப்பூட்டி கொண்டு அரசு மருத்துவ மனைக்குச் செல்ல பேருந்தில் ஏறினான். 
  
     நகரமே ஒரே போர்க்களமாய் இருந்தது. சாலையை மறித்து ஒரு பெரிய கூட்டமே நின்றிருந்தது. பஸ்கள் லாரிகள் கார்கள் என்று நீண்ட வரிசையில் நின்றது. சாலை மறியல் போராட்டம்!

   ”சே! நினைச்சா போராட்டம்! மக்களோட அவஸ்தை! இவனுங்களுக்கு தெரியறதே இல்லை!” என்று உரக்கவே முணுமுணுத்தான்.

      பக்கத்தில் இருந்தவர் இவனை உற்றுப்பார்த்தார்.” பின்னே என்ன சார்! தினமும் ஒரு கும்பல் இப்படி கொடிபிடிச்சுட்டு கிளம்பிடுது! மக்களோட கஷ்டம் தெரியுதா? இதோ புள்ளைக்கு ஜுரம் ஆஸ்பத்திரிக்கு போகணும். அரை மணி நேரமா இங்கேயே நிக்க வேண்டியிருக்கு! ஒரு இஞ்ச் கூட வண்டிங்க நகரவே இல்லை! இவங்க போராடி நம்ம உசுரை எடுக்கிறாங்க.” என்றான்.

        “உங்க உசுரை காப்பாத்தத்தான் தம்பி போராடுறாங்க!”
   ”என்ன சொல்றீங்க பெரியவரே! உசுரை காப்பாத்த போராடுறாங்களா?”

   ”உங்க ஊருலே உருக்காலை ஒண்ணு இருக்கு இல்லே!” “ ஆமாம்! நானும் அதுலேதான் வேலை செய்யறேன்!”

      ”என்ன வேலை செய்யறே?”
 “லேபர் ஒர்க்தான்!”

”போதுமான பாதுகாப்பு சாதனங்கள் கொடுத்திருக்காங்களா? ”
  ”எதுக்கு?”

”நீங்க உருக்கி எடுக்கிறபோது வெளியாகிற வாயு என்ன தெரியுமா? அது சுவாசிக்க ஏற்றதா தெரியுமா?”

   ”இதோ உன் பிள்ளை ஜுரத்துலே  படுத்துக்கிடக்கிறான்னா அதுக்கு மூல காரணம் என்னன்னு தெரியுமா?”

   ”ஜுரம் வர்றதுக்கு என்ன மூல காரணம் இருக்கபோது ஐயா?”
 ” இருக்கு! சொல்றேன் கேட்டுக்க!”

 “உங்க கம்பெனி உருக்கி எடுக்கும் போது வெளியேறுகிற வாயு நச்சு வாயு! அதை தொடர்ந்து சுவாசிச்சிகிட்டு வந்தா புற்று நோய் ஏற்பட வாய்ப்பு இருக்கு. உங்க கம்பெனி கழிவுகளை பூமியிலே கொட்டறீங்க! அந்த நச்சு கழிவுகள் பூமியிலே கலந்து நிலத்தடி நீரை மாசு படுத்துது. ஏற்கனவே நிறைய ஆழ்துளை கிணறு போட்டு தொழிற்சாலைக்கு தண்ணியை எடுத்துகிட்டாங்க. அதுலே கடல் மட்டம் உயர்ந்து நல்ல தண்ணி இல்லாம உப்பு தண்ணியா மாறிக்கிடக்கு!”

     ”தொழிற்சாலைகள் மக்களுக்கு வேலைவாய்ப்பு தருகுதுன்னு மட்டும் பார்க்க கூடாது! அதனால என்ன நன்மை தீமைகள் இருக்குன்னு அலசி பார்த்து முடிவெடுக்கணும். இயற்கையை பாதிக்கிற எந்த தொழிலும் உலகத்துக்கு நன்மை தராது.”

     ”ஆனா! அந்த கம்பெனியிலே ஆயிரக்கணக்கான பேரு வேலை செய்யறோமே! எங்க வருமானத்துக்கு வழி?”

    ”இந்த கம்பெனி இல்லாத போது உங்க வருமானத்துக்கு என்ன பண்ணீங்க?”

  ”வயல் வேலைக்கு கூலி வேலைக்கு போனோம்! ஆனா அது நிரந்தரமா இல்லையே?”

     ”நிரந்தரமா வேலை கிடைக்குதுன்னு உடம்புலே கொஞ்சம் கொஞ்சமா விஷத்தை ஏத்திக்கறேன்னு சொல்றது எந்த விதத்துலே நியாயம்?”

   ” பசுமைக்காடா இருந்த பூமிகள்ல தொழிற்சாலைகள்னு ரசாயணங்களை கலந்து இப்ப மக்களை நோய்கள் என்ற யுத்த பூமியிலே போராட விட்டுட்டாங்க!”

      ”தினம் தினம் நோய்களோட ஆரோக்கிய குறைவோட இந்த மக்கள் போராடிகிட்டே இருக்க வேண்டியதா போயிருச்சு! இதுலே போராடி தோல்வியைத்தான் சந்திச்சுட்டு இருக்க வேண்டியதா போயிருச்சு!”

   ”நீங்க சொல்றது சரிதான் ஐயா! இந்த கம்பெனி வரதுக்கு முன்னே ஊர் நல்லாத்தான் இருந்தது. கம்பெனி வரவும் வயக்காடெல்லாம் மாறிப்போச்சு வெள்ளாமை குன்னிப்போச்சு!  ஊரே நோய்க்காடா மாறிக்கிட்டு இருக்கு!”

      ”உண்மையை புரிஞ்சிட்டா சரி! அரசியல்வாதிகள் தங்களோட வருமானத்துக்காகவும் அரசியலுக்காகவும் இப்படி ஒதுக்குப்புற பகுதிகள்ல ஆலைகளை தொடங்க அனுமதி கொடுத்து இத்தனை பேருக்கு வேலை வாய்ப்புன்னு விளம்பரம் பண்ணிப்பாங்க! இதையே ஒரு நகர்ப்புறத்துலே பண்ண சொல்லுங்க பார்க்கலாம்! இல்லே ஒரு முதலமைச்சரையோ வேண்டாம் ஒரு எம்.எல் ஏ வை வந்து இந்த குடியிருப்பு பகுதியிலே வந்து தங்க சொல்லுங்க பார்க்கலாம்! வரமாட்டாங்க!”

       ”போலிஸ் தடியடியில்  மறியல் களைய பேருந்து நகர்ந்தது. எங்கிருந்தோ வந்த ஒரு தீயணைப்பு வாகனம் போராட்டக்காரர்கள் மீது தண்ணீரை பீய்ச்சி அடித்தது.  தீ பிடிக்கிற இடத்துக்கு வரச்சொன்னா எல்லாம் முடிஞ்ச பின்னே வந்து நிப்பானுங்க!  இங்கே போராடறவனுங்களை விரட்ட வந்துட்டானுங்க!” என்றார் பெரியவர்.

     பேருந்து மெல்ல வேகம் எடுத்தது. அரசு மருத்துவமனையில் பையனுக்கு மருந்து வாங்கிக்கொண்டு வீடு திரும்பினான். மாலையில் வீடு திரும்பிய  தேன்மொழி ”என்னங்க இன்னும் வேலைக்கு கிளம்பலையா?” என்றாள்.

     ” இல்லே இனிமே அந்த கம்பெனிக்கு போகமாட்டேன்!”

  ” ஏங்க? உங்களுக்கு புத்திகித்தி கெட்டுப்போச்சா என்ன?”

  ”இப்பத்தான் சரியாகி இருக்கு! பல பேரு வாழ்க்கையை நாசமாக்கிற ஒரு கம்பெனியில் வேலை செஞ்சு வர காசு நமக்கு வேண்டாம். அது பலபேரோட சாபம். ”

     ”நீங்க ஒருத்தர் நின்னுட்டா அந்த கம்பெனி நின்னு போயிருமா?”
”போகாதுதான்! ஆனா ஒவ்வொருத்தரும் தன்னை பத்தியே நினைச்சுக்கிட்டு இருந்தா போதுமா? பொதுமக்களையும் நினைச்சு பார்க்கணும். முதல்ல மாற்றம் நம்ம வீட்டிலிருந்து தொடங்கட்டும்! நாளைக்கு அந்த கம்பெனிக்கு போகப்போறேன்! ஆனா வேலைக்கு இல்லே!  கம்பெனியை மூடுன்னு சொல்லி போராட மக்களோட மக்களா நிக்கப் போறேன்.”

என் சக தொழிலாளிகள் கிட்டே பேசப்போறேன்!  என் மனசு மாறினா மாதிரி அவங்களும் மாறி போராட்டத்தில் கலந்துகிட்டா இன்னைக்கு இல்லாவிட்டாலும் என்றாவது ஒருநாள் மாற்றம் வரும்! அது நம்ம வருங்கால சந்ததிகளுக்கு பயன்படும். தீர்மானமாய் சொன்ன கணவனை பெருமையாக பார்த்தாள் தேன்மொழி.

      தூரத்தில் கம்பெனியில் இருந்து வெளியேறும் புகை இருளை அதிகமாக்கி காட்ட கீழ்வானத்தில் மெல்ல நிலவு உதிக்க ஆரம்பித்தது.


தங்கள் வருகைக்கு நன்றி! பதிவு குறித்த கருத்துக்களை பின்னூட்டத்தில் தெரிவித்து ஊக்கப்படுத்துங்கள்! நன்றி!

Monday, March 26, 2018

தினமணி கவிதை மணியில் இன்று வெளியான என் படைப்பு!

தினமணி இணைய தள பக்கமான கவிதைமணியில் தொடர்ந்து கவிதைகள் எழுதி வருவதை அறிந்திருப்பீர்கள்! இன்று வெளியான  கவிதைமணியில் பிரசுரமான எனது கவிதை கீழே! தமிழக எழுத்தாளர் வாட்சப் குழுமம், தினமணி குழுமம், வலைப்பதிவு குழுமத்தினருக்கு மனமார்ந்த நன்றிகள்!


இரை தேடும் பறவை: நத்தம். எஸ்.சுரேஷ்பாபு

By கவிதைமணி  |   Published on : 26th March 2018 04:12 PM  |   அ+அ அ-   |  
விடியல் பொழுதில் இரை தேடிப்பறக்கின்றன பறவைகள்!
நீண்ட நெடுந்தொலைவுப்பயணம் அது!
ஒய்வே இல்லாத சிறகசைப்புக்களுக்குப் பின்
ஒரு வயல்வெளியை காண்கையில் பசி எடுகின்றது பறவைகளுக்கு!
சில நெல்மணிகளை கொத்துகையில்
சீறி எழுகின்றது தாகம்! ஆழ்துளையிலிருந்து பீச்சியடிக்கும்
குழாயின் முனையில் மூக்கை நனைக்கையில்
தணிகின்றது தாகம்!  கூட்டிலிருக்கும் குஞ்சுகளுக்கு சிலமணிகள்
சேகரித்து மீண்டும் நீண்ட பயணம்!
நகர மயமாதலில்  நலிந்துபோன பறவையினங்கள்
கூடுகட்டின மின்கம்பங்களில் குடியிருந்த குஞ்சுகளுக்கு
இரையூட்டுகையில் சிறகடித்து சத்தம் எழுப்பின குஞ்சுகள்!
வயல்வெளிகள் வான்முட்டும் மரங்கள்! பச்சைப்புல்வெளிகள்
எல்லாம் மறைந்து விண்முட்ட எழுந்து நிற்கும் கட்டிடங்கள்!
இறைதேடும் பறவையின் எல்லையை அதிகரிக்கச்செய்கின்றது!
எல்லைத்தாண்டி பறக்கையில் எதிர்பாரா விபத்துக்களும் அதிகம்!
அல்லலோடு அனுதினமும் இரை எடுக்கையில்
ஆயுள் கூட அபகரிக்கப்படலாம்! இரை தேடிவரும் எதிரிக்கூட்டதிற்கு
இரையாகிப்போகலாம்! இயற்கை அழிந்து போகையில்
செயற்கை வளர்ந்து வருகையில் இரைகூட விஷமாகிப் போகலாம்!
இருந்தும் இன்னும் இரை தேடி பறக்கின்றன பறவைகள்!
இயக்கம் தொடர்ந்து இயங்கிட  இருப்பை உறுதி செய்திட
இரையைத் தேடி பயணிக்கின்றன பறவைகள்!

தங்கள் வருகைக்கு நன்றி! பதிவு குறித்த கருத்துக்களை பின்னூட்டத்தில் தெரிவித்து ஊக்கப்படுத்துங்கள்! நன்றி!

Saturday, March 24, 2018

இன்றைய இந்து தமிழ் நாளிதழில் எனது பஞ்ச்!

இன்றைய இந்து தமிழ் நாளிதழில் மூன்று மாதங்களுக்கு பிறகு எனது பஞ்ச் வெளியாகி ஆனந்த அதிர்ச்சியைத் தந்தது. தொடர்ந்து அனுப்பியும் நீண்ட நாட்களாக வெளிவராமல் இருந்தது இன்று வெளிவந்ததில் ஓரு புத்துணர்ச்சியைத் தந்தது. தமிழக எழுத்தாளர் வாட்சப் குழு நண்பர் திரு சிவகுமார் நடராஜன் குழுவில் பஞ்ச் பதிவிட்டு வாழ்த்து நல்க குழு உறுப்பினர்களின் பாராட்டு மழையில் நனைந்தேன். அலைபேசியில் பிரத்யேகமாக தொடர்பு கொண்ட பஞ்ச் குரு திருமாளம் பழனிவேல் சார் வாழ்த்துகள் நல்கினார். அவருக்கும் மனமார்ந்த நன்றிகள். குழு உறுப்பினர்கள் வலைப்பூ வாசக அன்பர்கள் இந்து குழுமம் அனைவருக்கும் மனமார்ந்த நன்றிகளை பகிர்ந்து கொள்கிறேன்!



டிஸ்கி:  பஸ் கட்டண உயர்வின் போது ஜனவரி 22ம் தேதி நாளிதழில் எனது கார்டுன் ஒன்று வெளியாகி அனைவரின் பாராட்டை பெற்றது. அப்போது பகிர்ந்து கொள்ள தவறிவிட்டது. அதுவும் உங்கள் பார்வைக்காக.

தங்களின் வருகைக்கு நன்றி! பதிவு குறித்த கருத்துக்களை பின்னூட்டத்தில் தெரிவித்து ஊக்கப்படுத்துங்கள்! நன்றி!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...